De Intervac leden waar we woningruil mee gedaan hebben, zijn een lesbisch stel. Emanuelle en Isabelle. Ze zijn allebei in de veertig. De één is kok, de ander is scretaresse. Zij kwamen ons ophalen op het Gare du Nord en namen ons mee naar hun huis, omdat de toegang tot hun flat enigszins ingewikkeld was. Iets met een code en sleutels.

Wij zouden dan onze sleutels aan hun geven (onze toegang is niet zo ingewikkeld; één sleutel voor beneden, één sleutel voor boven en een brievenbus-sleutel) en zij zouden de volgende dag de trein naar Amsterdam nemen.
Voordat wij naar Parijs vertrokken hadden we bedacht om een kleinigheidje mee te nemen. We zouden naar de VVV op het Leidseplein gaan en daar zouden we in een touristenwinkeltje twee beeldjes van elkaar zoenende delfsblauwe boerinnetjes kopen. Dat leek ons wel een leuk en origineel kadootje.

Bij de winkel aangekomen zagen we eerst alleen kussende mannetjes en vrouwtjes die bovendien ook nog uit een stuk gemaakt waren. Even later zagen we losse beeldjes; mannetjes en vrouwtjes. 'Oké,' zeiden we tegen elkaar, 'we pakken gewoon twee vrouwtjes.' Maar de kassajuffrouw zei dat dat niet mocht. We ‘moesten' een hetrostelletje kopen. Twee vrouwtjes of twee mannetje mocht niet.

Things that make ya go hmmmm...

JaRo wilde het daar bij laten, maar ik stelde voor om twee hetero stelletjes te kopen. We zouden in de toekomst vast wel een keer met een homostel woningruil doen. 'Gewoon bewaren, tot de mogelijkheid zich aandient.' Zo gezegd zo gedaan en de meiden waren heel blij de zoenende boerinnetjes.

Er liggen nu twee zoenende boertjes in een la onder mijn bureau.