Gisterenzijn we voor het eerst richting het centrum van Parijs gegaan. 14 juli is in Frankrijk de nationale feestdag en dat hebben we geweten ook. We hadden eerst nog het idee om 's morgens al naar het centrum te gaan en dan te blijven tot het grote vuurwerk bij de Eifeltoren. Dat plannen kunnen wijzigen weet iedereen en dat was in ons geval ook zo. Gisteren kreeg Mo ineens last van haar heup waardoor lang lopen niet echt een goed idee bleek. Daarnaast hoorden wij dat de metro 's morgens in het centrum niet reed uit veiligheidsoverwegingen. Het was dus zo goed als onmogelijk om 's morgens vroeg in het centrum te komen. Ik had de wekker op 09.00 uur gezet om het vanaf het begin te volgen maar toen die afging zei mijn lichaam dat 11.00 uur ook vroeg genoeg was. We hebben het 2^e deel van het defilee alsnog op de TV gevolgd.

Daarna zijn we eerst met de metro naar de Champs de Elysees gegaan en hebben bij de Arc de Triomph gestaan. Ik zei al: plannen moet je soms veranderen. Op deze nationale feestdag zijn alle musea, bezienswaardigheden e.d. gesloten. We konden dus niet op de Arc de Triomphe en, na later bleek, was ook de Eiffeltoren afgesloten. We hebben een stuk over de ChampsElysees gelopen en hebben verderop de metro genomen naar Trocadero. Hier zit je aan de overkant van de Seine, recht tegenover de Eifeltoren. Eerst hebben we wat gegeten in een café/restaurant. De prijzen die ze durven te vragen zijn schandalig. €6,- voor een kop cappuchino is echt niet normaal.

Daarna zijn we naar het plein gelopen naast het Palais du Chaillot. Hier heb je een fantastisch uitzicht op de Eiffeltoren. Toen we daar ongeveer 5 minuten stonden werden we door de M.E. bij het hek weggestuurd. Waarom was eerst niet echt duidelijk maar toen we bij de Metro kwamen, bleek dat deze vanaf 16.00 uur tot de volgende ochtend gesloten was i.v.m. de festiviteiten van de 14^e juli. Dat werd dus lopen naar de volgende halte. Ook gesloten. Ondertussen werden alle straten afgezet en werd iedereen uit het gebied rond de Eifeltoren weggestuurd. Weer verder en na een paar zijstraten waar we wel inmochten kwamen we bij Pont d'Alma. Hier is prinses Diana verongelukt in de tunnel onder het kruispunt. Natuurlijk hebben we daar even bij stilgestaan.(letterlijk en figuurlijk) Vanaf daar konden we weer wel de metro nemen.

Mo was inmiddels erg moe van al het lopen dus zijn we weer teruggegaan naar ons appartement. Daar heerlijk gegeten en besloten om maar niet meer terug te gaan voor het vuurwerk. Dat hebben we dusook op de TV gevolgd. Het werd toen ook meteen duidelijk waarom we de Eiffeltoren niet opmochten. Vanaf de Eiffeltoren werd het meeste vuurwerk afgeschoten. Het was een spektaculair gezicht.