In ‘ons' Franse appartement moeten wij het doen met een vrij klein keukentje. Een van de Françaises is kok in een restaurant op de Eiffeltoren en misschien verwacht je daarom wel een flinke goed gevulde keuken. Nee dus. Wel een mooie pannenset en ook prachtige loeischerpe messen (inclusief pleister in geval dat...) maar verder is het toch en beetje behelpen. Wel staat er een Nespresso apparaat in de keuken. Mo riep meteen: 'Ik ben verliefd!' Dit niet vanwege George Clooney want die kregen wij er niet bij (en is haar type ook niet). Nee, vanwege het prachtige apparaat, de leuke cupjes en de heerlijke koffie.

Maar zoals jullie weten gaat de koffie er bij ons in een rap tempo doorheen. Na een paar dagen waren we dan ook al door de aanwezige voorraad heen en zelf bij Nespresso is het drinken van Decafe armoe. We moesten dus vandaag cupjes voor de Nespresso halen.

Via het internet, we waren daar toch om onze eerste verhaaltjes te posten, kwamen we erachter dat deze cupjes alleen verkrijgbaar zijn in zogenaamde Nespresso boutiques. Wij kozen die vlak bij de Opera. Eerst weer met de metro richting centrum en dan stap je uit op het plein voor de Opera.

Nu waren we beiden in het verleden wel eens met een bus langs het erorme en frivole gebouw van de opera gekomen. Nu we ervoor stonden, met de gouden beelden schitterend in de zon, zag het er nog uitnodigender uit. Vanbuiten was er al een overdaad aan beelden en versieringen te zien. Vanbinnen moest het volgens onze boekjes over Parijs nog mooier zijn. Daarover was geen woord teveel gezegd of in dit geval geschreven. Prachtige trappen, beelden, balkons, lampen, spiegels, beelden en schilderingen . Alles even frivool en uitbundig als we aan de buitenkant al zagen. Een oase voor fotografen. Een nadeel...iedereen vindt zich tegenwoordig fotograaf. Het duurde soms een eeuwigheid voordat je een foto kon maken zonder treuzelende Hollanders, Fransen , Chinezen of Japanners. (Ja, ook hier!)

Enfin... twee uur later stonden we weer buiten om aan de overkant van de straat datgene te gaan doen waar we voor gekomen waren: de Nespresso boutique. Als je de reclame kent met George Clooney weet je precies in wat voor omgeving wij terecht kwamen. Echt decadentie ten top.

Gelukkig spraken ze ook Engels. Fijn voor mij want mijn Frans heeft zich na de brugklas niet verder ontwikkeld, dit in tegenstelling tot Mo d'r Frans. Dit borrelt uit het niets omhoog waardoor zij tot haar eigen verbazing in staat is een simpel gesprek te voeren en ook nog wordt begrepen. Ik wou dat ik dat kon, maar dit terzijde.

Terwijl ik met het meisje achter één van de fantastisch mooie verkoopbalies de soorten cups besprak, maakte Mo wat foto's. Met een gevarieërde voorraad in een mooi Nespresso handtasje liepen we even later de boutique weer uit.

We kunnen gelukkig weer koffie drinken.