Voor we naar Parijs vertrokken, hebben we ons natuurlijk ingelezen en ingekeken. Reisgidsen die alle mooie plekjes van Parijs in verschillende categorieën voor je op een rijtje zetten, zijn er in overvloed. Via Flickr (http://www.flickr.com/), de fotografie `share-site` waar wij onze foto's online zetten, konden we al vast ‘rondkijken' in Parijs en met name in het 19^e arrondisement waar wij nu zitten.

Daarnaast zijn er talloze films die zich deels of geheel in Parijs afspelen. Denk daarbij aan: Au Bout de Souffle en films als The living Daylights (James Bond op de Eiffeltoren), The Da Vinci Code en De klokkenluider van de Notre Dame.

Als voorbereiding op Parijs hebben wij Paris en Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain gekeken. De eerste film geeft de Franse sfeer van Parijs aardig weer. De tweede film, Amélie, is geweldig en die hebben we niet gekeken maar opnieuw gekeken. 'Het is een sprookje voor volwassenen, gefilmd als een plaatjesboek voor kinderen,' aldus de` guide cinéma 2009` die hier in huis staat en welk citaat door mij uit het Frans is vertaald (Ja!!!). Een betere omschrijving zou ik niet kunnen geven.

Deze film is grotendeels in Montmartre opgenomen en speelt zich o.a. af in het Café waar Amélie werkt. Dit café heet in de film en het echt Les Deux Moulins en de eigenaar van het café was voor de opnamen van de film van plan om zijn zaak te verkopen omdat de inkomsten sterk achteruit liepen. Na de film en het internationale succes ervan is hij blij dat hij dat toch niet gedaan heeft. Het is een waar bedevaartsoord voor Amélie-liefhebbers uit de hele wereld. De zaak zit bijna altijd helemaal vol met Amerikanen, Engelsen, Duitsers, Japanners en Fransen. Deze keer ook met twee Nederlanders uit Amsterdam.

Het café is goed herkenbaar aan de bar en de inrichting. Op verschillende plekken staan attributen uit de film als decoratie opgesteld. In het toilet hangen de polaroid foto's die de reizende kabouter aan de vader van Amélie stuurde (Wie dit leest en de film niet heeft gezien snapt er nu niet veel meer van. Ik zeg : ga meteen de film 'Amélie' kijken).

De keuken is ook fantastisch. Ik heb nog nooit zo'n heerlijke Croque Madame geproefd en de salade met warme geitenkaas die Mo kreeg, was goddelijk.

Een andere scéne speelt zich af op de trappen van de Sacré Coeur. Daar zijn we natuurlijk ook geweest. Als je echt alle plekken wil zien waar de film is opgenomen kun je een `Tour d'Amélie` boeken. Daarmee ga je in een paar uur langs alle plekken waar de film is opgenomen. Zo heb je ook een `Da Vinci Tour`. De prijzen lopen uiteen van € 30,- tot
ruim € 150,- Behalve de hoogte van de prijzen zijn het vaak erg grote groepen waarbij je in rap tempo langs de plaatsen wordt geloodst en amper tijd hebt om rustig een foto te maken. Niets voor ons dus. Wij gaan zelf wel in alle rust langs die plekken die wij interessant vinden.

Bij toeval kwamen wij op metrostation `Saint Sulpice` terecht. Ze waren daar bezig met een opknapbeurt. Oude lagen metro-posters waren verwijd door ze deels weg te trekken en deels weg te branden. Een mooier staaltje van stedelijk verval (Urban Decay)is niet denkbaar. Natuurlijk moesten wij uitstappen en foto's maken. We ontdekten posters en tijd-tabellen uit 1962 en eentje uit 1942.

Inlezen heeft dan toch zijn voordeel. Mo herinnerde zich de naam van het metrostation als de naam van de kerk die in de Da Vinci Code voorkomt. Natuurlijk zijn we ook daar naar binnen geweest om de mysterieuze kaarsrechte koperen lijn in de vloer te zien en te fotograferen. Behalve dat is het verder ook een fantastisch mooie kerk.

We zijn nog niet klaar met onze Da Vinci Tour; het Louvre met de Piramide staan in ieder geval nog op ons programma. De Eiffeltoren uit The Living Daylights hebben we al een keer op een avond bezocht net als de Champs-Elysées waar Au bout de Souffle grotendeels is opgenomen.

De Gargoyles (de enge, duivel-achtige waterspuwers) van de Notre Dame kunnen vast oefenen in nog gemener kijken dan ze normaal al doen. We komen eraan!