Maandag zijn we eindelijk naar de Notre Dame geweest. Dat stond eigenlijk vanaf het begin al op het programma maar uiteindelijk was dat het laatste wat we bezocht hebben. We wisten van te voren dat we 400 treden moesten beklimmen om halverwege de Noordtoren te komen maar dat hadden we er graag voor over. Dat we eerst ook nog bijna 2 uur in de rij moesten staan was wel weer een tegenvaller. Waarom gaan al die mensen niet op een andere dag zodat wij in alle rust kunnen rondlopen en rondkijken? ... Ach laat maar; We hebben het overleefd. Gelukkig liep er een Fransman met een masker van Einstein op zijn hoofd rond die het wachtende publiek op een heerlijke manier vermaakte.

De klim op zich viel reuze mee (al denkt Mo daar anders over) en daar stonden we dan eindelijk oog in oog met de reden van onze klim: de gargoyles.

Bekend uit het verhaal van Victor Hugo is natuurlijk Quasimodo, de klokkenluider van de Notre Dame. Door met name de tekenfilmversie van Walt Disney zijn deze waterspuwers erg bekend geworden. Niet twee zijn er gelijk aan elkaar en de ene kijkt nog lelijker uit zijn ogen dan de andere. Wij wilden ze eens goed op de foto zetten om deze te gebruiken bij onze eigen foto-composities. We waren de laatste groep die omhoog mocht maar hadden gelukkig alle tijd om rustig foto's te maken. Nou, dat is gelukt.

Omdat het al zo laat was konden we helaas de kathedraal niet meer in. Goh, moeten we toch nog een keer terug naar Parijs. Wat een straf!

O, ja...De klokkenluider van de Notre Dame ...Deze kwamen we gelukkig toch ook nog even tegen.

Morgen reizen we weer terug naar Amsterdam.